Dla wielu Pielęgniarek/Pielęgniarzy rozpoczęcie pracy w Pielęgniarskiej Opiece Długoterminowej Domowej wiąże się z dużą zmianą zawodową. Część osób wcześniej pracowała wyłącznie w szpitalu lub w warunkach stacjonarnych, dlatego Opieka Długoterminowa realizowana w środowisku domowym budzi naturalne obawy. Najczęściej dotyczą one samodzielności, odpowiedzialności za pacjenta oraz organizacji codziennej pracy.

W praktyce wiele tych obaw znika już po pierwszych tygodniach wykonywania obowiązków. Opieka Długoterminowa w domu pacjenta wygląda inaczej niż praca na oddziale, ale daje również większy kontakt z podopiecznym, spokojniejsze tempo pracy i możliwość budowania relacji z jego rodziną.

Obawa przed samodzielnością w środowisku domowym

Jedną z najczęstszych obaw pielęgniarek przed pracą w opiece domowej jest konieczność samodzielnego podejmowania decyzji. W szpitalu łatwiej o szybkie konsultacje z zespołem lub lekarzem. W środowisku domowym pielęgniarki często samodzielnie oceniają stan zdrowia pacjenta i wykonują szereg czynności pielęgniarskich.

W ramach opieki długoterminowej bardzo ważne są jednak procedury oraz współpraca z lekarzem POZ i innymi specjalistami. Pacjent objęty opieką pozostaje pod stałą kontrolą medyczną, a pielęgniarki mogą liczyć na wsparcie zespołu oraz koordynatorów świadczeń.

Strach przed odpowiedzialnością za przewlekle chorych

Opieki długoterminowej domowej najczęściej wymagają osoby przewlekle chore, po hospitalizacji lub niesamodzielne ze względu na stan zdrowia. Część pielęgniarek obawia się pracy z pacjentami, których stan wymaga leczenia, regularnej rehabilitacji czy intensywnej opieki pielęgniarskiej.

W rzeczywistości większość działań wykonywanych w opiece domowej to dobrze znane obowiązki z dziedziny pielęgniarstwa. Należą do nich między innymi podawanie leków, wykonywanie opatrunków, kontrola parametrów życiowych, karmienie pacjenta, edukowanie rodziny oraz działania związane z higieną i pielęgnacją chorego.

Dużą rolę odgrywa także obserwacja stanu zdrowia oraz szybka reakcja w zależności od potrzeb podopiecznego. Dzięki regularnemu odwiedzaniu pacjenta pielęgniarki często szybciej zauważają problemy zdrowotne niż podczas krótkiego pobytu chorego w szpitalu.

Kontakt z rodziną i opiekunami pacjenta

Praca w opiece długoterminowej oznacza również regularny kontakt z bliskimi pacjenta. Dla części Pielęgniarek i Pielęgniarzy jest to nowe doświadczenie, szczególnie jeśli wcześniej pracowali głównie w warunkach stacjonarnych.

Rodziny pacjentów bardzo często potrzebują jednak przede wszystkim spokojnej rozmowy i wyjaśnienia kolejnych etapów leczenia. Ważne staje się edukowanie bliskich w zakresie samoopieki, pielęgnacji, podawania leków czy korzystania z wyrobów medycznych.

W pewnym momencie wiele Pielęgniarek i Pielęgniarzy zauważa, że właśnie relacje z pacjentem i jego rodziną dają największą satysfakcję w zawodzie pielęgniarki.

Czy opieka domowa wymaga specjalnych kwalifikacji?

Często pojawia się pytanie, czy do pracy w ramach opieki długoterminowej domowej konieczne są dodatkowe kwalifikacje lub specjalistyczny kurs. W chwili obecnej placówki medyczne zwracają uwagę na wykształcenie i praktyczne umiejętności, jednak w przypadku świadczeń NFZ kluczowe pozostaje posiadanie (lub bycie w trakcie) kursu kwalifikacyjnego czy specjalizacji z pielęgniarstwa opieki długoterminowej.

Wymagany jest przynajmniej jeden z poniższych specjalistycznych kursów:

• pielęgniarstwa przewlekle chorych i niepełnosprawnych,
• pielęgniarstwa zachowawczo-internistycznego,
• pielęgniarstwa rodzinnego,
• pielęgniarstwa środowiskowego,
• pielęgniarstwa środowiskowo-rodzinnego,
• pielęgniarstwa pediatrycznego,
• pielęgniarstwa geriatrycznego,
• pielęgniarstwa paliatywnego.

W zależności od stanowiska oraz zakresu obowiązków część świadczeń może wymagać zleceń lub skierowania od lekarza. Dotyczy to szczególnie pacjentów objętych intensywną opieką pielęgniarską albo wymagających specjalistycznego sprzętu medycznego.

Elastyczność pracy i większy spokój

Wiele osób obawia się także organizacji pracy w opiece domowej. Tymczasem Pielęgniarska Opieka Długoterminowa Domowa bardzo często daje większą elastyczność niż praca w szpitalu lub w innych placówkach stacjonarnych. Możliwość pracy w pełnym wymiarze albo w bardziej dopasowanym grafiku sprawia, że łatwiej połączyć życie zawodowe z prywatnym.

Dla części pielęgniarek ważne są również dni ustawowo wolne oraz bardziej przewidywalny harmonogram pracy. To jeden z powodów, dla których coraz więcej osób decyduje się pracować właśnie w opiece domowej.

Pielęgniarska Opieka Długoterminowa Domowa będzie coraz bardziej potrzebna

Starzejące się społeczeństwo i rosnąca liczba pacjentów wymagających wsparcia w domu sprawiają, że znaczenie tej formy opieki stale rośnie. To obszar, w którym potrzeba zarówno wiedzy medycznej, jak i dobrej komunikacji z pacjentem oraz jego bliskimi.

Dlatego praca w tej dziedzinie daje stabilność zatrudnienia i możliwość dalszego rozwoju zawodowego. Dobrze prowadzony proces wdrożenia oraz odpowiednie wsparcie zespołu pomagają przejść przez początkowe obawy i lepiej odnaleźć się w nowym środowisku pracy.